Rafael Advanced Defense Systems obchodzi rocznicę pierwszego operacyjnego przechwycenia rakiety przez system Iron Dome – Żelazną Kopułę. To moment symboliczny nie tylko dla Izraela, ale także dla państw, które – tak jak Polska – dopiero tworzą własną wielowarstwową obronę powietrzną.
Polityczny spektakl wokół programu SAFE dobieg końca. Prezydent Karol Nawrocki oświadczył 12 marca 2026 roku, że nie podpisze ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE (Security Action for Europe), czyli unijnego mechanizmu niskooprocentowanych pożyczek na zakupy związane z bezpieczeństwem. Negatywna decyzja prezydenta utrudni rządowi sięgnięcie po te środki, choć tego nie uniemożliwi. Rząd na specjalnym posiedzeniu 13 marca 2026 roku, omawiał plan „B”, przygotowany na wypadek takiej sytuacji, ale wiadomo, że części środków nie uda się wykorzystać. Straci głównie Policja, Straż Graniczna oraz Służba Ochrony Państwa.
Sejm przyjął 27 lutego 2026 roku poprawki Senatu do ustawy wdrażającej program SAFE. Rząd ujawnił też opinii publicznej listę 139 projektów zakwalifikowanych do programu SAFE, co było jednym z warunków stawianych przez prezydenta Karola Nawrockiego, zanim pomyśli o podpisaniu ustawy. Teraz Prezydent RP ma 21 dni na decyzję.
Sejm uchwalił 13 lutego 2026 roku ustawę wdrażającą unijny program dozbrajania SAFE. SAFE przewiduje bardzo korzystne warunki finansowe – nisko oprocentowane pożyczki z 10-letnim odroczeniem płatności i 45-letnim okresem spłaty. Według założeń ponad 80% środków ma trafić do polskich firm, co oznacza realne wzmocnienie krajowego przemysłu i szansę na rozwój nowych technologii.
Ameryka jest daleko od wojny w Ukrainie. Czy Europa, która sama ma kłopoty, jest w stanie pomóc Ukrainie w jej dalszej obronie przed rosyjskim najeźdźcą? To jedno z pytań, z którym portal Sektor Obronny zwrócił się do generała dywizji w stanie spoczynku Leona Komornickiego, byłego zastępcy szefa sztabu generalnego Wojska Polskiego, prezesa Fundacji Poległym i Pomordowanym na Wschodzie i członka Stowarzyszenia Euro-Atlantyckiego. Niestety w odpowiedziach generała niewiele jest optymizmu. Zwraca on też uwagę na wyzwania, jakie w obecnej sytuacji stoją przed Polską.
Wojna nie toczy się wcale tuż za naszą wschodnią granicą. Dotarła już do Polski. Na razie to wojna hybrydowa, od niedawna także z udziałem dronów przekraczających naszą granicę. I choć emocje związane z nalotem rosyjskich dronów na Polskę w nocy z 9 na 10 września 2025 roku nieco opadły, to echo tamtych wydarzeń wciąż powraca i wszystko wskazuje na to, że takie zagrożenia jak testowanie naszej odporności i reakcji obrony przeciwlotniczej, akcje sabotażowe, cyberataki i nasilająca się dezinformacja – coraz powszechniej wykorzystywane w tak zwanej wojnie pod progiem realnego konfliktu zbrojnego – pozostaną z nami na znacznie dłużej.
Już wiadomo, że kwalifikacja wojskowa w 2026 roku będzie jedną z największych w ostatnich dekadach – obejmie nie tylko młodych mężczyzn wchodzących w dorosłość, ale również osoby do 60. roku życia, a nawet Polaków przebywających za granicą. Określa to rozporządzenie, które porządkuje kwestie obronności, ale także na nowo definiuje relacje obywateli z państwem w kontekście bezpieczeństwa narodowego. Jakie znaczenie ma ten obowiązek i dlaczego władze zdecydowały się na tak szeroki zakres?
Polska otrzyma kolejne 4 miliardy dolarów z programu Foreign Military Financing. W sumie to już ponad 11 mld dolarów na modernizację polskiej armii. To największe wsparcie w historii relacji polsko-amerykańskich, ale też kredyt zaufania, który trzeba będzie spłacić – zarówno finansowo, jak i politycznie. Czy inwestując miliardy dolarów w sprzęt z USA, kupujemy bezpieczeństwo, czy raczej uzależniamy się od amerykańskiej gospodarki na najbliższe dziesięciolecia? Czy taki kredyt to wyraz szacunku dla Polski ze strony amerykańskiej administracji czy próba biznesowego wciągnięcia nas w konieczność realizacji planów modernizacyjnych armii z jak największym udziałem dostaw zza oceanu?
Z generałem dywizji Leonem Komornickim, byłym zastępcą szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, rozmawiamy o geopolityce, strategii, wojnie w Ukrainie, potencjale Rosji i zdolnościach militarnych Zachodu. Generał ostrzega przed iluzjami, lekceważeniem potencjału i determinacji Rosji oraz jej mocarstwowych zapędów. Pokazuje, co realnie grozi Polsce i Europie w perspektywie najbliższych kilku lat. Odsłania kulisy rosyjskiej doktryny wojennej i politycznej, błędy Zachodu i rzeczywiste wyzwania stojące przed NATO. Mówi o mitach dotyczących wojny w Ukrainie, dramatycznym braku amunicji i wyszkolonych rezerw, ryzyku ataku na państwa bałtyckie. Wskazuje, dlaczego Polska i Europa nadal nie są przygotowane na konflikt, co trzeba zrobić, by jak najszybciej zbudować potencjał odstraszania i przygotować się do obrony, na czym ta obrona będzie polegać i jak mało mamy na to czasu. Zachód – zdaniem generała Komornickiego – nadal nie rozumie Rosji, a Donald Trump nie chce zrozumieć mentalności i celów Władimira Putina, a to może być bardzo groźne dla Europy i dla świata.
Jaki jest rzeczywisty stan polskiej armii, jak powinna ona wyglądać docelowo i jakie powinna mieć zdolności operacyjne? Jakie wnioski musimy wyciągnąć z wojny w Ukrainie? Dlaczego tak ważne jest budowanie skutecznej obrony cywilnej i odporności społeczeństwa? Jaka powinna być nasza rola w Unii Europejskiej i zależność pomiędzy Unią Europejską a NATO? O tym wszystkim rozmawiamy z generałem dywizji w stanie spoczynku Bogusławem Packiem, dyrektorem Muzeum Wojska Polskiego, profesorem nauk społecznych, doktorem habilitowanym nauk wojskowych, byłym rektorem Akademii Obrony Narodowej.
W epoce, w której potęga państw nie zależy już tylko od liczby czołgów, okrętów, samolotów i wielkości terytorium, klasyczne spojrzenie na układ sił geopolitycznych staje się coraz bardziej anachroniczne. Jak zatem porównać potęgi wielkich mocarstw i oddzielić propagandowe założenia doktryn mocarstwowości od ich realnego wpływu? Może do tego posłużyć autorski, wielowymiarowy model oceny realnej potęgi państw, przedstawiony w poniższej analizie. Uwzględniają on nie tylko PKB, ale także wydajność gospodarki, jakość rządów i innowacyjność. Efekt? W globalnym układzie sił prym wciąż wiodą Stany Zjednoczone, ale zaskakująco wysoką pozycję może zajmować również Zjednoczona Europa – nawet jeśli nie zawsze zdaje sobie z tego sprawę. Warto zapoznać się z prezentowanym modelem, który prowokuje do myślenia o przyszłości światowego porządku i pokazuje możliwości jego przewartościowania. Dzięki niemu można też rozprawić się z mitami o wielkomocarstwowości, które pozostają jedynie w sferze deklaracji i życzeń.
Z głębokim smutkiem żegnamy gen. broni Waldemara Skrzypczaka
