Agencja Komunikacji i Informacji NATO (NCIA) nie rozdaje certyfikatów na wyrost – wpis do katalogu oznacza spełnienie rygorystycznych wymagań dotyczących ochrony informacji niejawnych, w tym poziomu NATO Restricted.

Za tym osiągnięciem stoi spółka Radmor, centrum kompetencyjne Grupy WB, które od lat rozwija w Gdyni zaawansowane radiostacje taktyczne wykorzystywane przez Siły Zbrojne RP i odbiorców zagranicznych. COMP@N‑Z to dopiero drugi polski system w historii, który trafił do katalogu NCIA. Wcześniej udało się to jedynie radiostacji osobistej TYTAN (PERAD), również opracowanej przez Grupę WB. To pokazuje, jak rzadkie i wymagające jest to wyróżnienie.

Sam system COMP@N‑Z to zintegrowana architektura łączności obejmująca radiostację programowalną H09‑Z/1, system planowania sieci radiowej oraz narzędzia do zarządzania i generowania danych kryptograficznych. Wkrótce do zestawu dołączy także radiostacja pokładowa, która zachowa funkcjonalność wersji plecakowej. To rozwiązanie, które ma ambicję stać się kompletnym środowiskiem komunikacyjnym dla wojsk operujących w dynamicznych, zakłóconych warunkach pola walki.

Sercem systemu jest radiostacja doręczna H09‑Z/1, pracująca w paśmie 30–520 MHz, o mocy do 5 W, z możliwością zwiększenia do 50 W przy użyciu zewnętrznego wzmacniacza. Urządzenie wykorzystuje waveformy MANET oraz W2FH klasy EPM, zapewniając skokową zmianę częstotliwości, odporność na zakłócenia, tryb ciszy radiowej oraz obniżoną wykrywalność (LPD/LPI). Jednoczesna transmisja głosu i danych, w tym komunikacji IP, oraz obsługa trybów jawnych i niejawnych sprawiają, że radiostacja spełnia wymagania bezpieczeństwa poziomu NATO Restricted. Zintegrowane mechanizmy COMSEC, NETSEC i TRANSEC dbają o pełne bezpieczeństwo transmisji.

W zakresie szyfrowania system korzysta ze standardów NATO: STANAG 5068 dla komunikacji głosowej oraz STANAG 4787 dla transmisji danych. Klucze kryptograficzne są zgodne z wymaganiami EKMS 308, co potwierdza interoperacyjność rozwiązania w ramach Sojuszu.

Wpisanie COMP@N‑Z do katalogu NIAPC było możliwe dopiero po uzyskaniu certyfikatu ochrony kryptograficznej wydanego przez Służbę Kontrwywiadu Wojskowego w 2025 roku. To dopuszczenie do przetwarzania informacji niejawnych o klauzuli „Zastrzeżone” było kluczowym krokiem, po którym SKW udzieliła rekomendacji dla akceptacji systemu przez NATO. W proces certyfikacji aktywnie zaangażowane było także Dowództwo Komponentu Wojsk Obrony Cyberprzestrzeni, które prowadziło znaczną część badań i konsultacji technicznych.

Dla Grupy WB to potwierdzenie, że polska myśl techniczna w obszarze łączności wojskowej nie tylko nadąża za światowymi trendami, ale potrafi wyznaczać własne kierunki rozwoju. Dla Sił Zbrojnych RP – że mogą liczyć na sprzęt spełniający najwyższe standardy bezpieczeństwa informacji. A dla NATO – że w Polsce powstają rozwiązania, które realnie wzmacniają interoperacyjność i odporność komunikacyjną Sojuszu.

W czasach, gdy wojna informacyjna i zakłócenia elektromagnetyczne stają się codziennością, takie osiągnięcia nie są jedynie techniczną ciekawostką. To fundament bezpieczeństwa i dowód, że polskie technologie mają swoje miejsce w globalnej architekturze obronnej.

W ujęciu operacyjnym wpisanie systemu COMP@N-Z do katalogu NCIA należy postrzegać nie tylko jako sukces technologiczny, ale przede wszystkim jako istotny krok w kierunku pełnej interoperacyjności polskich systemów łączności z architekturą C4ISR NATO. W praktyce oznacza to zdolność do bezpiecznej wymiany informacji w czasie rzeczywistym pomiędzy komponentami narodowymi a siłami sojuszniczymi, bez konieczności stosowania dodatkowych warstw translacyjnych czy systemów pośredniczących.

Z perspektywy NATO szczególnego znaczenia nabiera fakt, że COMP@N-Z wpisuje się w rosnące zapotrzebowanie na rozwiązania klasy Software Defined Radio (SDR), które umożliwiają elastyczne zarządzanie widmem elektromagnetycznym oraz szybkie dostosowanie do zmieniających się warunków operacyjnych. W warunkach konfliktów o wysokiej intensywności, takich jak wojna w Ukrainie, zdolność do utrzymania odpornej, rozproszonej i trudnej do zakłócenia łączności staje się jednym z kluczowych czynników determinujących przewagę na polu walki.

Warto podkreślić, że zastosowanie waveformów MANET oraz zaawansowanych technik EPM (Electronic Protective Measures) znacząco zwiększa przeżywalność systemów łączności w środowisku silnie nasyconym środkami walki radioelektronicznej. Sieci ad hoc pozwalają na dynamiczne rekonfigurowanie topologii komunikacyjnej, co ogranicza skutki utraty pojedynczych węzłów i zwiększa odporność całego systemu na degradację.

Z punktu widzenia Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, wdrożenie systemów takich jak COMP@N-Z oznacza realne wzmocnienie zdolności dowodzenia na poziomie taktycznym i operacyjnym. Integracja transmisji głosu, danych oraz komunikacji IP w jednym środowisku przekłada się na skrócenie cyklu decyzyjnego (OODA loop), co w warunkach współczesnego pola walki ma kluczowe znaczenie dla utrzymania inicjatywy operacyjnej.

Nie bez znaczenia pozostaje również aspekt suwerenności technologicznej. Posiadanie krajowego rozwiązania spełniającego rygorystyczne normy NATO w zakresie kryptografii i ochrony informacji niejawnych ogranicza zależność od zagranicznych dostawców oraz umożliwia większą kontrolę nad cyklem życia systemu, w tym nad jego aktualizacjami, rozwojem i bezpieczeństwem.

W szerszym kontekście strategicznym COMP@N-Z wpisuje się w trend budowy zdolności do prowadzenia działań w domenie elektromagnetycznej (EMS – Electromagnetic Spectrum), która coraz częściej traktowana jest jako pełnoprawne środowisko operacyjne, obok lądu, morza, powietrza, cyberprzestrzeni i przestrzeni kosmicznej. Systemy łączności nowej generacji stają się nie tylko narzędziem przekazywania informacji, ale również elementem walki o dominację informacyjną.

Dla przemysłu obronnego w Polsce wpis do katalogu NIAPC ma również wymiar eksportowy. Certyfikacja NCIA znacząco zwiększa wiarygodność produktu na rynkach zagranicznych, szczególnie wśród państw NATO oraz partnerów Sojuszu, gdzie interoperacyjność i zgodność ze standardami STANAG stanowią kluczowe kryteria zakupowe. Otwiera to drogę do udziału w międzynarodowych programach modernizacyjnych oraz projektach realizowanych w ramach inicjatyw takich jak NATO Defence Planning Process (NDPP).

Podsumowując, COMP@N-Z nie jest jedynie kolejnym systemem łączności taktycznej, lecz elementem szerszej transformacji cyfrowej sił zbrojnych. Jego znaczenie wykracza poza poziom techniczny, wpisując się w proces budowy zdolności sieciocentrycznych (network-centric warfare), które definiują współczesne i przyszłe operacje wojskowe.