Memorandum o rozwoju współpracy obronnej pomiędzy Polską a Królestwem Niderlandów

Wicepremier i szef Ministerstwa Obrony Narodowej Władysław Kosiniak-Kamysz ogłosił 7 lipca 2025 roku podpisanie kluczowego porozumienia o współpracy obronnej między Polską a Holandią. W ramach umowy wojska obu krajów wezmą udział w ćwiczeniach wojskowych „Żelazny Obrońca”, które mają być odpowiedzią NATO na organizowane przez Rosję manewry. Umowę między Ministrem Obrony Narodowej RP, a Ministrem Obrony Królestwa Niderlandów (Memorandum of Understanding), dotyczącą zacieśnienia dwustronnej współpracy w dziedzinie obronności, podpisali ministrowie obrony – Ruben Brekelmans oraz Władysław Kosiniak-Kamysz.

Treść memorandum odpowiada obecnym wymogom bezpieczeństwa i skali prowadzonej współpracy. Uznając wiodącą rolę NATO w zapewnianiu pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego w dokumencie określono takie obszary współpracy jak: polityka i planowanie obronne, wspólne operacje wojskowe, polityka zbrojeniowa, wsparcie logistyczne na rzecz sił zbrojnych, badania, rozwój i produkcja sprzętu wojskowego, współpraca przemysłów obronnych, obrona cybernetyczna, ochrona infrastruktury krytycznej czy zastosowanie wojskowych systemów łączności i informatyki. Współpraca w dziedzinie obronności będzie opierać się na właściwych przepisach prawa krajowego, z poszanowaniem prawa międzynarodowego oraz zobowiązań międzynarodowych obu uczestników. Zawarcie porozumienia umożliwi dalszy rozwój kontaktów polityczno-wojskowych, zarówno na najwyższym szczeblu ministerialnym, jak i na poziomie jednostek wojskowych. Umowa zastępuje obecnie obowiązujące Memorandum Porozumienia między Ministrem Obrony Narodowej Rzeczpospolitej Polskiej, a Ministrem Obrony Królestwa Niderlandów w sprawie rozwoju stosunków w dziedzinie obronności, podpisane w Hadze 1 marca 1993 roku.

– Chciałbym podziękować wspólnocie Królestwa Niderlandów za skierowanie do nas, od 1 września 2025 roku do 1 grudnia 2025 roku samolotów F-35 wraz z załogami, do patrolowania polskiego nieba, nieba nad Bałtykiem oraz wsparcia ochrony wschodniej flanki NATO. To wyraz solidarności i odpowiedzialności za całe NATO – poinformował wicepremier Władysław Kosiniak-Kamysz.

– Dzięki przywództwu Polski całe NATO może zobaczyć, że przeznaczenie 5% PKB na obronność jest możliwe. Bez tego przywództwa trudniej byłoby państwom członkowskim NATO zrozumieć, że taki poziom wydatków jest realny. Jestem bardzo zadowolony, że mogliśmy podpisać memorandum o współpracy w dziedzinie obronności. Oznacza to, że nasza współpraca może być jeszcze szersza i głębsza. Już teraz ją realizujemy, ale będziemy dalej rozwijać ten obszar. Również, jeśli chodzi o przemysł obronny, widzę ogromny potencjał współpracy – powiedział na konferencji prasowej minister obrony Królestwa Niderlandów Ruben Brekelmans.

Podpisanie Memorandum o rozwoju współpracy obronnej pomiędzy Polską a Królestwem Niderlandów. fot. MON

Polskiej spółka ARLEN S.A. dostarczy odzież ochronną dla Straży Granicznej za kwotę ponad 27 mln złotych

Spółka ARLEN S.A. poinformowała 7 lipca 2025 roku o wygraniu przetargu nieograniczonego na dostawę ubrań na złą pogodę i ubrań uniwersalnych, ogłoszonego przez Komendę Główną Straży Granicznej. Zamówienie składa się z dwóch części, a jego łączna wartość wynosi 27.012.989,40 zł brutto, w tym suma zamówień podstawowych jest na poziomie 13.702.052,40 zł brutto. Termin realizacji to 140 dni, lecz nie później niż do 16 grudnia 2025 roku.

Dostawa ubrań na złą pogodę i ubrań uniwersalnych – ocieplaczy oraz kurtek ubrania na złą pogodę i bluz ocieplających typu softshell ma się składać z dwóch etapów.

W pierwszym etapie o wartości 16.296.454,50 zł brutto (zgodnie ze złożoną przez ARLEN ofertą), firma ma dostarczyć 1.800 kompletów ubrań na złą pogodę (kurtka, spodnie), z opcją zamówienia kolejnych 1.750 kompletów, oraz 850 kompletów ubrań uniwersalnych – ocieplaczy (bluza i spodnie), z opcją na kolejne 800 kompletów.

W drugim etapie o wartości 10.716.534,90 zł brutto (zgodnie ze złożoną przez spółkę ofertą), zamówienie obejmuje 1.560 kompletów ubrań na złą pogodę (kurtka), z opcją na kolejne 1.550 kompletów, a także 2.600 kompletów bluz ocieplających typu softshell, z opcją na kolejne 2.500 kompletów.

W Straży Granicznej w Polsce służy obecnie około 14.800 funkcjonariuszy.

Grupa Arlen to wiodący na rynku polskim oraz jeden z kilku wiodących w Europie podmiotów specjalizujący się w produkcji specjalistycznej odzieży ochronnej oraz elementów wyposażenia indywidualnego przeznaczonych dla służb mundurowych. Grupa Arlen jest również wiodącym w Polsce producentem tkanin specjalistycznych – głównie laminowanych i plecakowych, do wytwarzania odzieży ochronnej i wyposażenia indywidualnego dla służb mundurowych. Posiada własne moce wytwórcze dużej skali – dysponuje nowoczesnym parkiem maszynowym (obejmującym 4 zakłady produkcyjne w kraju) oraz własnym specjalistycznym laboratorium i centrum R&D.

Grupa posiada dwa centra rozwoju: odzieży (Arlen) oraz tkanin i laminatów (Optex). Produkcja odzieżowa w Grupie Arlen rozpoczyna się od projektowania. Do projektowania odzieży technicznej konstruktor (designer) podchodzi tak, aby zrealizować wyspecyfikowane zapotrzebowanie zamawiającego – klienta oraz osiągnąć wymaganą funkcjonalność.

Zakłady specjalizujące się w produkcji i konfekcjonowaniu odzieży zatrudniają około 400 pracowników (zatrudnienie łączne przekracza700 osób) i są umaszynowione pod kątem różnego rodzaju produkcji (maszyny do automatycznego rozkroju tkanin czy uszczelniania odzieży zewnętrznej).

Technologia laminowania tkanin to skomplikowany proces wymagający najwyższych kompetencji, doświadczenia i dyscypliny produkcyjnej. Zastosowanie laminatów w segmencie „outdoor” utorowało drogę dla tych rozwiązań również dzięki unikatowym właściwościom laminatów produkcji Optex S.A., które dodają tkaninom nowych funkcjonalności, jak na przykład hydrofobowość, oleofobowość czy reemisja tkanin.

Przed przystąpieniem do seryjnej produkcji odzież lub zakład dla niej dedykowany musi uzyskać certyfikaty wydawane przez stosowne instytuty i ośrodki certyfikacyjne. Bez tego producent nie może przystąpić do postępowania przetargowego lub podpisać umowy na dostawę produktów po jego wygraniu.

Strategia rozwoju Grupy Arlen koncentruje się na dalszym utrzymaniu innowacyjności technologicznej i efektywności kosztowej wytwarzanych wyrobów oraz dalszym wzroście sprzedaży poprzez poszerzanie oferty produktowej, jaki i kontynuację ekspansji na rynkach europejskich.

Polska spółka Intek ma nowe kontrakty z niemiecką branżą obronną

Intek sp. z o.o., będąca częścią Grupy Kapitałowej Dekpol, ogłosiła 7 lipca 2025 roku podpisanie dwóch znaczących kontraktów z niemieckimi firmami z sektora obronnego.

Pierwszy projekt dotyczy seryjnej produkcji spawanych konstrukcji stalowych dla jednego z europejskich liderów branży obronnej z Niemiec.

Drugi kontrakt obejmuje dostawę specjalistycznych kontenerów stalowych dla producenta systemów łączności – mają one zapewniać niezawodną pracę urządzeń nawet w ekstremalnych warunkach środowiskowych.

Intek dysponuje nowoczesną infrastrukturą produkcyjną o powierzchni 21.000 m². Firma posiada certyfikat DIN 2303 Q2 BK1, a obecnie stara się o podniesienie klasyfikacji do poziomu Q3 we współpracy z Bundeswehr Technical Center. Posiada również End User Certificate (EUC), co może być fundamentem dla przyszłych projektów w ramach NATO lub Europejskiej Agencji Obrony. Te kontrakty wzmacniają pozycję Inteku na rynku międzynarodowym, ale także pokazują, że polskie firmy mogą skutecznie konkurować w sektorze zaawansowanych technologii obronnych. To również dowód na rosnące znaczenie Polski jako partnera przemysłowego w Europie.

Dobre wieści z Unii Europejskiej – budżet Polski odetchnie, jeśli chodzi o wydatki na obronność

Rada Unii Europejskiej uruchomiła 8 lipca 2025 roku tak zwaną klauzulę wyjścia dla 15 krajów, w tym Polski. Decyzja pozwala na wyłączenie wydatków obronnych z unijnych reguł budżetowych. Oznacza to, że wydatki na obronność tych krajów będą mogły zostać wyłączone spod unijnych reguł budżetowych, takich jak limit deficytu do 3% PKB i zadłużenia do 60% PKB. Kraje, które zyskają większą elastyczność w wydatkach na obronność, to: Belgia, Bułgaria, Chorwacja, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Grecja, Litwa, Łotwa, Polska, Portugalia, Słowacja, Słowenia i Węgry. Niemcy również złożyły wniosek, ale ich plan fiskalny jest jeszcze oceniany.

Państwa objęte klauzulą zyskują większą elastyczność fiskalną w zakresie inwestycji w obronność. Pozwala to na zwiększenie wydatków wojskowych bez konieczności cięć w innych obszarach budżetowych. To narzędzie ma charakter wyjątkowy i tymczasowy. Stosowane jest w odpowiedzi na pogarszające się warunki bezpieczeństwa, między innymi w związku z wojną w Ukrainie.

Dla Polski to szansa na przyspieszenie modernizacji sił zbrojnych bez ryzyka naruszenia unijnych zasad fiskalnych. Rada UE nie opublikowała jeszcze szczegółowych planów wydatków każdego z 15 państw objętych klauzulą wyjścia, ale znamy ogólne ramy i intencje. Państwa mogą zwiększyć wydatki obronne nawet o 1,5% PKB w stosunku do poziomu z 2021 roku, bez ryzyka uruchomienia procedury nadmiernego deficytu. To oznacza dziesiątki miliardów euro dodatkowych środków w skali całej Unii Europejskiej.

Kraje postawiły sobie różne cele inwestycji obronnych. Finlandia i kraje bałtyckie rozbudują systemy obrony powietrznej i infrastruktury NATO. Czechy i Słowacja przeznaczą fundusze na modernizację sprzętu i zwiększenie liczebności armii. Grecja na inwestycje w marynarkę wojenną i systemy obrony wybrzeża, a Portugalia i Dania – na rozwój zdolności cyberobronnych i logistyki wojskowej.

W Polsce finansowanie będzie przebiegało dwutorowo, 3% PKB z budżetu MON + 1,7% z Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych. Środki przeznaczymy na zakupy między innymi F-35, HIMARS, K2, K9, Abrams, FA-50. W latach 2025–2035 Polska planuje wydać ponad 1,9 biliona zł na obronność, czyli ponad dwa razy więcej niż w dekadzie 2014–2024. Tylko w roku 2025 budżet obronny wyniesie 186,6 mld złotych, co stanowi 4,7% PKB. Polska nie tylko wydaje najwięcej w relacji do PKB, ale też robi to w sposób strategiczny, łącząc szybkie zakupy z budową własnego potencjału przemysłowego.

Polska musi być suwerenna w produkcji amunicji – Polska Grupa Zbrojeniowa z koncepcją na budowę trzech fabryk amunicji

Polska Grupa Zbrojeniowa przedstawiła 9 lipca 2025 roku model organizacji 3 fabryk amunicji, obejmujący zarówno rozbudowę dotychczasowych ośrodków produkcyjnych, jak również budowę nowych linii technologicznych. PGZ zakończyła również proces analiz i negocjacji ofert w zakresie wyboru dostawcy technologii produkcji amunicji 155 mm. Podstawą dalszych działań jest dofinansowanie przez Skarb Państwa w wysokości 2,4 mld zł. W planie jest realizacja kolejnych projektów związanych z produkcją prochów wielobazowych i produktów wysokoenergetycznych.

• pierwsza fabryka odpowiedzialna będzie za produkcję pocisków w obecnej technologii z dotychczasowymi partnerami, z założeniem istotnego zwiększenia posiadanych zdolności wytwórczych – do 100.000 sztuk rocznie.
• druga fabryka będzie nastawiona na produkcję nowej generacji pocisków dla armatohaubic między innymi KRAB, KRAB-2 oraz K9 – do 80.000 sztuk rocznie.
• trzecia fabryka, to jest Prochownia, ma stanowić centrum odpowiadające za produkcję nowej generacji prochów oraz ładunków do amunicji wielkokalibrowej.

Ponadto fabryki będą nadal produkować inne rodzaje amunicji wielkokalibrowej, w tym 120 mm.

Działania w obszarze pierwszej i drugiej fabryki są realizowane w ramach przyznanego spółkom amunicyjnym Grupy PGZ dofinansowania z Funduszu Inwestycji Kapitałowej na kwotę 2,4 mld zł. W najbliższych tygodniach planowane jest złożenie przez PGZ wniosku do Funduszu Inwestycji Kapitałowych (FIK), którego dysponentem jest Ministerstwo Aktywów Państwowych, na dofinansowanie realizacji Prochowni.

Pełna suwerenność w produkcji amunicji. fot. MON

Harmonogram działań realizowanych przez spółki amunicyjne PGZ zakłada, że od 2028 roku osiągnięte zostaną zdolności produkcyjne do 150.000–180.000 w zakresie kluczowej obecnie amunicji 155 mm. Polska Grupa Zbrojeniowa poinformowała, że kluczowymi czynnikami branymi pod uwagę w procesie analiz i negocjacji ofert w zakresie wyboru dostawcy technologii 155 mm były autonomia w zakresie produkcji, suwerenność łańcucha dostaw, możliwość pełnego wykorzystania istniejącego potencjału i kompetencji PGZ. Istotne będą także: potencjał w zakresie szerszej współpracy – również w innych obszarach na rynkach zewnętrznych – oraz wypracowanie modelu biznesowego, zakładającego równe warunki współpracy pomiędzy partnerami. To istotne warunki, biorąc pod uwagę, że partnerstwo budowane ma być na kolejne dekady.

Środki finansowe przyznane z FIK umożliwią spółkom domeny amunicyjnej rozbudowę infrastruktury, optymalizację produkcji oraz zwiększenie dostaw gotowej amunicji do Wojska Polskiego. Inwestycje będą polegać na adaptacji i rozbudowie budynków, zakupie specjalistycznych maszyn i urządzeń niezbędnych do realizacji produkcji w zakładanej skali. Dzięki dofinansowaniu zwiększona zostanie między innymi liczba produkowanych korpusów do amunicji wielkokalibrowej i ilość gazogeneratorów zwiększających donośność amunicji. Zakupione zostaną nowe urządzenia służące do elaboracji skorup materiałem wybuchowym.

W ramach przyznanych środków z Funduszu Inwestycji Kapitałowych, cztery spółki domeny amunicyjnej realizują te działania.

Zakłady Metalowe „DEZAMET” S.A. – dofinansowanie kwotą 1.358.000.000 zł z przeznaczeniem na rozbudowę potencjału produkcyjnego amunicji wielkokalibrowej 155 mm. Pozyskane środki pozwolą na unowocześnienie parku technicznego, modernizację infrastruktury, uruchomienie własnych zdolności w zakresie produkcji skorup do amunicji wielkokalibrowej.

Mesko S.A. – dofinansowanie w kwocie 887.200.000 zł pozwoli na zmodernizowanie oddziału produkcyjnego w Kraśniku, co przełoży się na zwiększenie poziomu produkcji korpusów amunicji 155 mm. Mowa o amunicji w dwóch konfiguracjach z gazogeneratorem i bez gazogeneratora. Jednocześnie spółka zachowa zdolność do wytwarzania innego asortymentu amunicji na nie mniejszym niż obecnie poziomie.

Zakłady Chemiczne Nitro-Chem S.A. – dofinansowanie w kwocie 113.304.300 zł posłuży do rozbudowy infrastruktury zakładu i linii produkcyjnych, co pozwoli co najmniej kilkukrotnie zwiększyć możliwości elaboracji amunicji wielkokalibrowej materiałami wybuchowymi. Spółka pozyska maszyny i urządzenia do elaboracji skorup pocisków wielkokalibrowych dwoma technikami: zalewania i ślimakowania.

Zakład Produkcji Specjalnej „Gamrat” sp. z o.o. – dofinansowany kwotą 66.170.000 zł na budowę instalacji i produkcji gazogeneratorów. Wykorzystanie gazogeneratora w pocisku 155 mm pozwala na zwiększenie jego donośności nawet o 20%, tym samym na rażenie przeciwnika na większym dystansie.

PGZ – plany produkcji amunicji. fot. PGZ

Polskie wybrzeże pod czujnym nadzorem – wzmacniamy bezpieczeństwo na niebie i na Morzu Bałtyckim

W Agencji Uzbrojenia, 9 lipca 2025 roku, została podpisana umowa na dostawę brzegowych radarów obserwacji nawodnej i celów niskolecących. Umowę na dostawę 18 brzegowych radarów obserwacji nawodnej i celów niskolecących ELM-2238X STAR-X Agencja Uzbrojenia podpisała z polsko-izraelskim konsorcjum, w którego skład wchodzą KenBIT sp. z o.o i ELTA SYSTEMS LTD. Wartość zamówienia wynosi około 430 mln złotych. Dostawy radarów zostały przewidziane na lata 2027–2030.

Trójwspółrzędne brzegowe radary obserwacji nawodnej i celów niskolecących pozwolą na jednoczesne wykrywanie, identyfikację oraz śledzenie wielu obiektów jednocześnie w strefie przybrzeżnej. Zakup 18 radarów umożliwi pokrycie polskiego wybrzeża, pozwalając jednocześnie na precyzyjne określenie pozycji wielu jednostek nawodnych pozostających w południowej części basenu Morza Bałtyckiego, jak i namiaru, azymutu oraz wysokości niskolecących śmigłowców, bezzałogowych statków powietrznych, samolotów oraz pocisków pozostających w obszarze działania radarów.

– Podpisaliśmy umowę na system radarowy, który będzie rozstawiony na polskim wybrzeżu w celu obrazowania tego, co się dzieje na morzu i w powietrzu. Po wejściu Szwecji i Finlandii do NATO Morze Bałtyckie stało się morzem wewnętrznym sojuszu. Działania Federacji Rosyjskiej – naruszenia przestrzeni powietrznej, zrywanie kabli leżących na dnie Bałtyku, zakłócenia GPS-ów – to wszystko rodzi potrzebę jak najlepszego zabezpieczenia polskiego wybrzeża, odpowiedzialności za szlaki komunikacyjne, transportowe, za infrastrukturę krytyczną – stwierdził wicepremier Władysław Kosiniak-Kamysz po podpisaniu umowy.

Podpisanie umowy na dostawę brzegowych radarów obserwacji nawodnej i celów niskolecących. fot. MON

NATO zapłaci za broń, którą Ameryka przekaże Ukrainie

Prezydent USA Donald Trump powiedział 10 lipca 2025 roku, że zawarto umowę, na mocy której Stany Zjednoczone wysyłają Ukrainie uzbrojenie poprzez NATO, a Sojusz płaci za to uzbrojenie.

Administracja Trumpa po raz pierwszy wyciągnie z magazynów amerykańskich broń, która ma trafić na Ukrainę w ramach Presidential Drawdown Authority (PDA) – podał Reuters. Jeden z rozmówców agencji przekazał, że uzbrojenie może być warte około 300 mln dolarów. Mechanizm PDA pozwala prezydentowi USA na korzystanie z bieżących zapasów broni, aby pomóc sojusznikom w nagłych wypadkach.

Umowa została zawarta podczas czerwcowego szczytu NATO. Broń trafia najpierw do NATO, które następnie przekaże ją Ukrainie. Wśród przekazywanego sprzętu znajdują się między innymi systemy obrony powietrznej Patriot oraz amunicja kalibru 155 mm.

Administracja USA wcześniej wstrzymała dostawy broni, ale część z nich została już wznowiona. To może oznaczać zmianę tonu w polityce USA wobec Ukrainy i Rosji. Nowe porozumienie ogłoszone przez Donalda Trumpa może mieć dalekosiężne skutki dla geopolityki Europy i roli NATO. Pakt Północnoatlantycki staje się nie tylko sojuszem obronnym, ale także platformą logistyczną i finansową dla wsparcia Ukrainy. Wielka Brytania i Norwegia już zadeklarowały zakup systemów Patriot dla Ukrainy.

To może być moment przełomowy – NATO staje się bardziej aktywne, a USA zmieniają strategię wobec Ukrainy i Rosji.

Odbudowa Ukrainy – Polska z kompleksowym planem i wsparciem dla rodzimych przedsiębiorców

Premier Donald Tusk wziął 10 lipca 2025 roku udział w Konferencji Odbudowy Ukrainy, której tegoroczna edycja została zorganizowana w Rzymie. Odbudowa Ukrainy nie jest wyłącznie aktem pomocy, to również szansa na rozwój wspólnych projektów, które niosą za sobą realną i obopólną korzyść. Trwają rozmowy, by przyszłoroczna Konferencja Odbudowy Ukrainy odbyła się w Polsce.

Polska od pierwszych dni rosyjskiej inwazji pozostaje jednym z najaktywniejszych sojuszników Ukrainy. Do tej pory przeznaczyliśmy już ponad 25 miliardów euro na pomoc humanitarną, wojskową oraz dla uchodźców. Dziś idziemy krok dalej. Premier Donald Tusk przedstawił spójny model zaangażowania Polski w odbudowę Ukrainy oparty na trzech strategicznych filarach.

W obszarze transportu Polska zamierza inwestować w rozwój swojej infrastruktury drogowej, kolejowej oraz łączności. Już dziś polskimi drogami i torami transportowane jest 90% sprzętu wojskowego do Ukrainy. W najbliższych latach tymi samymi szlakami będą przesyłane materiały i towary potrzebne do jej odbudowy.

Silna pozostaje również rola Polski w wymianie handlowej – 30% całego eksportu z Unii Europejskiej na Ukrainę pochodzi właśnie z naszego kraju.

Wraz z rozwojem infrastruktury transportowej i handlu rosną więc także możliwości inwestycyjne i to trzeci z filarów, w których Polska chce aktywnie uczestniczyć.

Premier Donald Tusk wziął udział także w spotkaniu tak zwanej Koalicji Chętnych z udziałem europejskich liderów: Wielkiej Brytanii, Francji, Włoch, Niemiec, Danii, a także Prezydenta Ukrainy, szefowej Komisji Europejskiej i Sekretarza Generalnego NATO. W trakcie spotkania rozmawiano o ułatwieniach dla dużych przedsięwzięć z udziałem takich firm, jak na przykład Orlen, LOT, polskie banki będące spółkami Skarbu Państwa, a także inne prywatne podmioty, które potrzebują rządowego wsparcia dla inwestycji polskich firm w Ukrainie.

Ważnym efektem konferencji było podpisanie wspólnej deklaracji Polski i Wielkiej Brytanii o pogłębieniu partnerstwa na rzecz odbudowy Ukrainy. Dokument zakłada ścisłą współpracę w zakresie inwestycji, reform i modernizacji Ukrainy oraz wspólne działania zmierzające do przyciągania kapitału prywatnego. Obie strony zapowiedziały również organizację forum biznesowego w Rzeszowie.

Kolejna edycja Konferencji Odbudowy Ukrainy ma szanse odbyć się w Polsce. Byłby to wyraz międzynarodowego uznania dla roli, jaką nasz kraj odgrywa w regionie, a także realnego wkładu w działania wspierające Ukrainę. Zorganizowanie takiej konferencji w Polsce ma podkreślić, że polskie wsparcie dla Ukrainy to nie tylko działania humanitarne czy militarne, ale także konkretna infrastruktura – jak drogi, linie kolejowe, hub logistyczny w Rzeszowie czy lotnisko w Jasionce.

Komisja Europejska i Ukraina przekażą 100 mln euro na nową inicjatywę innowacji w sektorze obronnym

Podczas międzynarodowej konferencji na temat odbudowy Ukrainy, która odbyła się w Rzymie, Komisja Europejska i rząd w Kijowie ogłosiły 11 lipca 2025 roku nową inicjatywę na rzecz przyspieszenia innowacji w sektorze obronnym. Obie strony mają przeznaczyć na ten cel po 50 mln euro. To ważny krok w kierunku odbudowy i modernizacji ukraińskiego sektora obronnego. Inicjatywa wpisuje się w szerszy kontekst działań Unii Europejskiej na rzecz wzmocnienia europejskiego ekosystemu obronnego, takich jak program EUDIS Business Accelerator i Matchmaking, który wspiera startupy i scale-upy w rozwijaniu technologii o zastosowaniu wojskowym.

To nie tylko inwestycja w bezpieczeństwo, ale też w rozwój technologiczny, współpracę przemysłową i innowacje, które mogą mieć zastosowanie zarówno w obronności, jak i w sektorze cywilnym. W ramach inicjatywy SAFE (Security Action for Europe), Ukraina przedstawiła wiele konkretnych projektów, które mogą otrzymać finansowanie z budżetu Unii Europejskiej i ukraińskiego rządu. Najważniejsze z nich dotyczą bezzałogowych statków powietrznych (drony) – zarówno rozpoznawczych, jak i bojowych, z naciskiem na innowacyjne technologie i interoperacyjność z europejskimi systemami – produkcji nowoczesnych typów amunicji, w tym artyleryjskiej i precyzyjnej, oraz rozwój rakiet krótkiego i średniego zasięgu. Ważnym elementem są systemy obrony powietrznej – w tym radary, wyrzutnie i technologie przeciwdronowe.

Do dofinansowania rekomendowane też są pojazdy opancerzone – modernizacja istniejących platform oraz projektowanie nowych generacji pojazdów bojowych, technologie dual-use – rozwiązania o zastosowaniu zarówno wojskowym, jak i cywilnym, na przykład sztuczna inteligencja, blockchain, edge computing oraz cyberbezpieczeństwo i odporność infrastruktury – systemy chroniące przed atakami hybrydowymi i cybernetycznymi.

Projekty mają być realizowane w perspektywie do 2030 roku, z możliwością zawierania długoterminowych kontraktów dla ukraińskiego przemysłu obronnego. UE zachęca do tworzenia konsorcjów międzynarodowych, w których mogą uczestniczyć firmy z Ukrainy, państw członkowskich UE, EFTA i EOG. Maksymalnie 35% komponentów może pochodzić spoza tych obszarów.