Rząd Norwegii 29 stycznia 2026 roku oficjalnie zatwierdził zakup systemu K239 Chunmoo. Stroną dostarczającą system jest południowokoreański koncern Hanwha Aerospace. To producent systemu K239 Chunmoo, który będzie dostarczał wyrzutnie i pociski rakietowe zdolne razić cele w promieniu do 500 km, co oznacza, że w ich zasięgu znajdą się między innymi bazy rosyjskiej Floty Północnej. Umowa dotyczy 16 wyrzutni, dużej liczby pocisków o różnych zasięgach oraz pakietu szkoleniowego, logistycznego i systemów wsparcia. Wartość umowy to około 19 mld koron (7 mld zł). Broń dla armii norweskiej ma być produkowana w Polsce. Dostawy wyrzutni oraz materiałów szkoleniowych zaplanowano na lata 2028–2029, a pocisków na lata 2030–2031.

Wszystkie dostępne źródła potwierdzają, że broń dla norweskiej armii powstanie w polskich zakładach, które Koreańczycy uruchamiają w związku z dużym zamówieniem złożonym wcześniej przez Polskę. Polska zamówiła prawie 300 systemów Homar‑K, co wymusiło stworzenie w naszym kraju linii produkcyjnych pocisków. Koreański koncern Hanwha Aerospace planuje w Polsce wytwarzać rakiety zarówno dla polskiej armii, jak i dla innych odbiorców europejskich i pierwszym takim krajem jest Norwegia.

W Polsce produkowane będą pociski rakietowe do systemu K239 Chunmoo (w Polsce znany jako Homar‑K) – będą to różne typy amunicji, w tym pociski o zasięgu do 500 km. Polska ma stać się jednym z kluczowych europejskich centrów produkcji rakiet Chunmoo.

W produkcję będzie zaangażowana Huta Stalowa Wola, spółka Polskiej Grupy Zbrojeniowej. To główny polski partner Hanwha Aerospace w programie Homar‑K. HSW odpowiada za integrację wyrzutni K239 Chunmoo na polskich Jelczach, montaż elementów systemu oraz współpracę przy uruchamianiu produkcji rakiet.

Kolejnym zakładem jest Mesko, które ma być kluczowym miejscem produkcji pocisków. Hanwha i Mesko wspólnie prowadzą prace nad transferem technologii, budową linii produkcyjnych oraz lokalizacją produkcji części lub całości rakiet. Mesko już dziś produkuje amunicję rakietową (na przykład do Langusty, Pioruna, Spike), więc to naturalny wybór.

We współpracę zaangażowany jest Dezamet, który będzie miał udział w produkcji komponentów, głównie elementów mechanicznych oraz części systemów zapłonowych i zabezpieczających.

Jelcz natomiast dostarcza podwozia dla wyrzutni i jest integralną częścią całego systemu.

System Chunmoo, czyli Homar‑K, wykorzystuje kilka rodzajów rakiet. Koreańczycy planują przenieść do Polski produkcję co najmniej dwóch kluczowych typów, a docelowo nawet trzech. Mają to być:

• pociski 239 mm o zasięgu 80–160 km, odpowiednik amerykańskich GMLRS – to podstawowa amunicja do rażenia celów taktycznych i najbardziej prawdopodobny typ do pełnej polonizacji,
• pociski 290–300 mm o zasięgu 290 km, odpowiednik ATACMS – to rakiety precyzyjne dalekiego zasięgu, a Polska zamówiła ich bardzo dużo, więc produkcja w Polsce jest opłacalna.
• pociski o zasięgu do 500 km (nowy typ) to właśnie te rakiety kupuje Norwegia; Korea Południowa rozwija je jako następcę 290‑kilometrowych.